De eerste 8 minuten van...

Jasper Nijzink



Mijn eerste echte set was toen ik op 13 jarige leeftijd hele specials van Eddy Murphy, Richard Pryor en Robin Williams uit mijn hoofd begon te spuwen. Mijn ouders waren er niet blij mee. Ik moest het net als hun plat en grof vinden. "Je broer heeft een cd van school cabaret, is dat niet iets voor je?" Hoor ik mijn moeder nog steeds hopend zeggen. Maar het was te laat. Ik had George Carlin ontdekt. Maar toen ik hoorde van Bill Hicks was het voor mij duidelijk. Batman of Jedi gaat niet lukken, maar dit is beter. DIT WIL IK!!

Bill Hicks Look
De eerste keer dat ik op een podium aan de slag ging was de herfst van 2016. De slotavond van een comedy cursus. Ik was er. Op naar het toilet om me om te kleden. Mijn voorganger had een lucht achter gelaten, waarop mijn enige reactie was Damn! Dus terwijl ik mijn adem inhield trok ik mijn kleren aan. Ik keek in de spiegel. Daar stond ik dan. Lang haar en zwart shirt. Ik wou duidelijk overkomen als Bill Hicks.

Rustig Aan
Ik stond net voor de show nog even een paar sigaretten te roken. Om tijd te doden, en tegen de zenuwen. Beetje grappen met de andere comedians. Toen begon de show. Ik kreeg de peptalk van Pater. " Ga 100%, hou je ritme, GA NIET TE SNEL!, maar heb er lol mee"

Nijrink
Ik was niet nerveus... Zei ik nog hard op. Voor mij speelde de beruchte Badr. Zijn set liet het publiek achter krom van het lachen. Ik ben niet nerveus... Zei ik nog hard op. De MC kondigde me aan als Jasper Nijrink. Niemand die ik had uitgenodigd was gekomen. Nerveus? Ik? Nee man. Que the music! Van Morrison - Brown Eyed Girl.

Stilte
Dan sta je daar en dan komt dat moment tussen het hand geven of boks of whatever je doet met de MC en tot je wat moet zeggen. Je staart in die lampen, en je hoort niks... Maar je bent gelukkig niet nerveus man. Die gedachte veranderd snel naar: Oh zo voelen hartkloppingen dus.

Ik begon met mijn set. Natuurlijk met een grap waar ik vandaan kom. Zonder enig subtiel overloopje dook ik direct in mijn kamasutra Beurs bit. Geen lach, doodse stilte. Ik haatte mezelf op dat moment. Ik verloor mijn ritme, en daar kwamen de Uuuuh's en Eeeh's. Ik ging door, speelde mijn shitty verhaaltje over de kamasutrabeurs. God wat was dat een slechte bit!

The Heat Is On
Maar toen kwam het op gang. Ik begon aan mijn Joran van der Sloot bit. Ik kreeg ze aan het lachen. Fuck Drugs en Drank, dit is een high waar niks tegen opgewassen is. Ik heb iets verzonnen wat mensen aan het lachen maakt. Net zoals de dudes die je als klein jochie constant liep na te praten. Ik voelde me onverwoestbaar. Maar nu moet je blijven presteren. Keep em happy! Or they will eat your ass alive. A.k.a the heat is on! Nu zou ik graag hier willen neerzetten dat alles verder was samen te vatten als "Awesome" Maar net zoals mijn andere 1e keren: -Was het te snel voorbij -Is dat heel normaal, en komt het bij mannen vaker voor dan je zou denken. -Is er genoeg ruimte voor verbetering. Ik kreeg hier en daar nog wat lachen. Ik sloot af. Ik kreeg van de MC een schouderklopje, ging achter in de zaal hangen met een grijns die 5 minuten bleef hangen.

Ik ben nog achteraf wezen stappen met wat andere comedians. Wat opzich nog een wild verhaal is, waar ik een iets te flirterrige oudere man met een greyhound aanmoedigde in zijn poging een van de andere jonge heren in ons gezelschap te versieren.





Copyright LondonMedia & www.8minuten.com 2017