De eerste 8 minuten van...

Gerson Lopes



Iedereen kreeg de volle laag. De lange busreis naar Florence, Italië begon natuurlijk zijn tol te eisen, maar het was waarschijnlijk de alcohol die haar mentale remkabels volledig had doorgeknipt. Elke klasgenoot kreeg even flink de waarheid te horen over zichzelf en ik was reuze benieuwd naar wat ze over mij zou zeggen. Al vrij snel was het mijn beurt en ergens verheugde ik me op haar beoordeling of veroordeling. Ik kreeg een vinger in m'n gezicht geduwd en alsof ze dit al veel eerder tegen mij had willen zeggen, riep ze: “En jij! Jij bent grappig a la shit!”

A tot Z
Had ze dit op een nettere manier duidelijk kunnen maken? Wellicht. Had ik verder kunnen leven zonder deze beoordeling? Ik denk het wel. Deed het pijn? Heel erg! Maar niet zoveel pijn als meedoen aan een comedywedstrijd en met 3 rode kaarten binnen een minuut weggestemd worden, of een doodstil, ongemakkelijk publiek voor je hebben en iemand horen zeggen "wauw, goeie grap zeg", of in een volle Toomler na een gevestigde comedian op moeten en compleet de sfeer verzieken met een set over racisme. Dit zijn de momenten dat je het absoluut niet kunt gebruiken om “grappig a la shit” te zijn. Maar dit zijn wel de momenten waar je het meest van leert. Je leert hoe je je publiek moet kennen, hoe je je microfoon moet vasthouden, hoe je een verhaal opbouwt en hoe elk woord iets moet betekenen. Je leert dat een grapje die vandaag werkt, morgen niet perse hoeft te werken. Je leert dat de lach het allerbelangrijkst is en dat het altijd vóór een eventuele les komt. Oké, vergeet dat laatste stukje. Je leert dat de lach het allerbelangrijkst is. Je leert dat comedy geen exacte wetenschap is. Het is, voor zo ver ik weet, niet zo dat er een comedy natuurwet bestaat die bepaalt dat wanneer je A erin stopt, je altijd Z eruit haalt. Alles is variabel, vooral mensen en wanneer ze iets wel of niet leuk vinden. Dit betekent overigens niet dat je niet de juiste omstandigheden kunt scheppen om grappig te kunnen zijn. Je kunt je bijvoorbeeld voorbereiden op die paar keren dat je A erin stopt en geen Z maar F eruit krijgt. Sterker nog, van F wordt je alleen maar beter en grappiger. De uitdaging zit hem juist in F eruit krijgen en er uiteindelijk toch een Z van weten te maken.



Grappiger worden
Toentertijd deed het best pijn om te horen dat ik “grappig a la shit” ben, maar nu zal ik de eerste zijn die dat toegeeft. Ik omarm het nu. Het is namelijk de kunst om erachter te komen waarom dat zo is, zodat je het de volgende keer beter kunt doen. Zo bewandel je het pad die velen bewandeld hebben richting het minder “grappig a la shit” zijn. Ik hoop dat mijn oud klasgenote dit leest en dat ze weet dat ik haar dankbaar ben. Ik was inderdaad “grappig a la shit”. En dat ben ik nog steeds, maar ik begrijp wel steeds beter waarom. Ook begrijp ik steeds beter dat het in comedy minder een kwestie is van grappig zijn en dat het juist meer een kwestie is van grappiger worden.

Oh trouwens
Verder geen slecht woord over poep. Ik probeer poep absoluut niet in een kwaad daglicht te stellen. Elke comedian zal zeggen dat poep, mits goed gebracht, ontzettend leuk kan zijn.



Copyright LondonMedia & www.8minuten.com 2017