Leven van comedy voor mummies

Door Wouter Monden



Je draait lekker mee in het open mic circuit, je doet af en toe een betaalde show en je barst uit je voegen van de ambitie dus is logisch dat je denkt: Hier ga ik werk van maken!

Laat me je een gouden tip geven: doe het niet. Begrijp me goed, leven van comedy is geweldig. Geen baas die aan je kop zeurt, elke dag uitslapen (als je geen kinderen hebt. Neem geen kinderen!) en altijd zenuwachtig zijn of er wel genoeg opdrachten blijven komen om van rond te komen. Heerlijk! De regelmaat van een vast salaris/uitkering/stufi, ik snap niet hoe mensen er mee om kunnen gaan.

Ok. Ik heb je nog niet overtuigd, ik voel het gewoon. Je wilt het graag, je voelt dat het kan en op je bureau liggen meer afwijzingsbrieven dan setlists. En daarbij, als fucking Wouter Monden ervan rond kan komen, dan jij toch zeker ook? Je weet alleen niet hoe je het aan moet pakken. Ik zal je vertellen hoe ik heb het gedaan.

Britse pubermeisjess in Cherso
In begon in 2010 met comedy, daarvoor had ik al 15 jaar podiumervaring opgedaan met mijn punkbandje Zork. In het najaar van 2010 won ik de Culture Comedy Award, dat hielp een hoop. Ik draaide lekker mee in het open mic circuit, ik deed af en toe een betaalde show en ik barstte uit mijn voegen van de ambitie, dus was het logisch dat ik dat ik dacht: Hier ga ik werk van maken.

Vanaf dag 1 heb ik geprobeerd om zoveel mogelijk te spelen, overal waar ik maar kon. Door heel Nederland en België. Ik was ervan overtuigd dat die investering in tijd en geld zich ooit wel uit zou betalen. Gelukkig had ik toevallig net een auto gekocht die zuinig reed en vrijgesteld was van wegenbelasting. Ik voelde me voor niks te goed en zei overal ja tegen. Echt, ik zei vaker ja dan een Brits pubermeisje in Cherso en kwam daardoor op de meest onmogelijke plekken terecht. Een tent op straat tijdens een regenachtig havenfestival? In het 'clubhuis' van een dronken motorbende in Vlaanderen? Een feestavond voor zwaar christelijke vrijwilligers? Been there, done that, got the very magere gage na eindeloos heen en weer mailen met de 'organisatie'.

Ik haatte de full-time baan die ik had en in 2011 nam ik een simpel baantje om me meer op comedy te kunnen concentreren. Minder geld, minder stress maar meer tijd! Om toch alles te kunnen doen wat ik wilde, bleef ik ja zeggen tegen elke show en opdracht die me werd aangeboden. Soms was de gage echt te laag maar ja, geld is geld en je wilt niet dat een boeker je de volgende keer maar niet vraagt, toch?

Kutlocaties hebben niks met rock 'n roll te maken
Even een side-step over die slechte shows. Ja, je leert er veel van. Je staat na een tijdje nergens meer van te kijken, je hebt elke rare situatie wel een keer gezien en je hebt elke type publiek wel eens voor je gehad. Het nadeel is dat het je heel erg makkelijk verleidt om comedy te maken die zo generiek is dat hij overal redelijk werkt, in plaats van de comedy te maken die alleen jij kan en wil maken. Been there, still bezig om het weer af te leren…

De pijn van een spaarrekening
In 2012 kwam er geleidelijk wat meer geld binnen en kon ik weer wat minder werken bij Hyves. Best knap, want ik deed er al geen reet. Ik nam de pijnlijke maar akelig verstandige beslissing om van alles wat ik met comedy verdiende direct 33% weg te sluizen voor onvoorziene uitgaven, belastingaanslagen of om de zomermaanden mee te overbruggen. Dat was de eerste maanden slikken, nu ben ik niet anders gewend, al doet het soms nog steeds pijn.

Via een bevriende manager en een paar optredens op de radio kwamen er kwamen af en toe zakelijke klussen op mijn pad. Die betaalden gelijk een stuk meer en zorgen ook nog eens voor nieuwe maatwerkopdrachten. Zijn die leuk? Soms wel. Maar soms sta je voor verschrikkelijke makelaars je ziel te verhuren voor een te laag bedrag en laat je op de terugreis je mobiel kapot flikkeren zodat je er netto niks aan overhoud.

Wajoo, ik verdien hier gewoon geld mee
Het kwam steeds vaker voor dat ik meer verdiende met comedy dan met mijn 'echte' werk. Mocht ook wel want comedy was een meer-dan-full-time baan die ik naast mijn part-time baan deed. Toen ik in 2014 ook nog eens vader werd, bleef er helemaal geen tijd meer over en vroeg ik me af: zou ik zonder bijbaan kunnen?

Omdat ik van alle betalingen een deel afroomde en in goede maanden mijn extra inkomsten spaarde, had ik een behoorlijke buffer opgebouwd. Mijn inkomen liet al vier jaar een licht stijgende lijn zien en ik had zoveel gesneden in mijn uitgaven dat mijn kosten minimaal waren. Het was een goed beredeneerde gok dat ik zonder bijbaan zou kunnen. Al zou ik geen enkel optreden zou hebben, zou ik een jaar lang mijn vaste lasten kunnen betalen uit mijn buffer. Dat moest tijd genoeg zijn om een nieuwe bijbaan te vinden.

Per 1 januari 2014 nam ik de sprong in het diepe. Ik verdiende genoeg, maar ook niet heel veel meer dan dat en dus bleef ik maar ja zeggen tegen van alles en nog wat. Ook tegen de kutklussen die me veel tijd en energie kosten terwijl ze eigenlijk te weinig geld in het laatje brachten.

Fast forward naar 2017. Ik red het nog steeds zonder bijbaan, al scheelde het vorig jaar niet viel. Ik kan wat meer uitgaven maar het beste van alles: ik hoef eindelijk niet meer ja te zeggen tegen alles. Veel te lage gage, slechte locatie, onmogelijke opdracht? Ik doe het niet meer, eindelijk.

Als je het dan toch doet, dan liever zo
Door hard werken, veel sparen, bezuinigen en het gemakshalve negeren van een gebrek aan zekerheid, pensioenopbouw en vakantiegeld heb ik relatief snel van comedy mijn beroep kunnen maken. Zou ik het weer doen? Ja, maar niet op deze manier. Al was het maar omdat ik de kans heb laten schieten om bij mijn laatste baas op zijn bureau te kakken. Dat is vast tip 1. Hier zijn er nog een paar:

- Probeer zo lang mogelijk niet van comedy afhankelijk te zijn voor je geld. Als je op alles ja zegt omdat je het geld nodig hebt, sta je in de verkeerde zalen voor de verkeerde mensen het verkeerde materiaal te spelen. Zeg liever nee tegen die paar tientjes en schrijf thuis aan je materiaal of kijk nog eens je favoriete Louis CK special om te zien wat 'ie nou precies doet.

- Ontwikkel je stijl, materiaal en persona eerst, dan pas je bankrekening.

- Spaar geld. Sorry, dat is heel oubollig maar het is ook heel erg waar. In de zomer verdien je meestal geen reet en het is lekker dat je die BTW-afdracht gewoon op kan hoesten zonder dat het pijn doet. Daarnaast is het handig om geld achter de hand te hebben als je te maken hebt met een amateuristische booker die jou pas betaalt als hij zelf geld heeft ontvangen.

- Bezuinig op je kosten. Ga eens heel kritisch door al je uitgaven. Al scheelt het maar een tientje per maand, heb je op een jaar €120 verdiend en dan kan je 2,5 keer nee zeggen tegen een MC klus in Cafe de Slechte Verlichting in Kutgehuchtmetstadsrechten aan Zee.

- Rij voortaan 100 km/uur ipv 130. Scheelt weinig tijd maar veel geld. Echt.

- Neem een boekhouder. Een goede boekhouder is echt niet zo duur en bespaart je veel tijd en geld. Vraag maar aan Co Stompé.





Copyright LondonMedia & www.8minuten.com 2017